Konsultacje audiologiczne

BADANIA SŁUCHU

Audiometria tonalna

Jest to jedna z najczęściej stosowanych metod subiektywnego badania słuchu. Jej głównym celem jest ocena progów słyszenia, co pozwala określić rodzaj oraz stopień upośledzenia słuchu.

Intensywność najcichszego możliwego do usłyszenia dźwięku określa próg słyszenia. W audiometrii tonalnej próg słyszenia określa się przy kilku różnych częstotliwościach dźwięku. Technik audiologii zaprasza Pacjenta do specjalnej, wyciszonej kabiny pomiarowej, gdzie Pacjentowi zakładane są słuchawki oraz otrzymuje on tzw. przycisk odpowiedzi.

Do ucha podawany jest ton pomiarowy o ściśle określonym natężeniu i częstotliwości. Zadaniem Pacjenta jest sygnalizowanie, przez naciśnięcie przycisku, poziomu, przy którym zaczyna słyszeć jakikolwiek dźwięk. Po każdej odpowiedzi oznaczającej zasłyszany dźwięk, osoba badająca zmniejsza głośność. W ten sposób oznaczany jest najcichszy sygnał słyszany przez pacjenta. Po wykonaniu badania dla jednego ucha powtarzane jest ono dla drugiego.

Wynik audiometrii tonalnej Pacjent otrzymuje w postaci wykresu zwanego audiogramem tonalnym. Badanie jest nieinwazyjne, wymaga współpracy Pacjenta.


Audiometria mowy

Audiometria mowy uzupełnia audiometrię tonalną. W tego rodzaju badaniu nie są używane czyste dźwięki, ale słowa. Badanie informuje o tym, co osoba badana słyszy z języka mówionego. Do badania używa się list słownych dzielonych na sylaby. Pacjent słyszy w słuchawkach słowa odtwarzane z płyty CD z różną głośnością i proszony jest o ich powtarzanie. Tak jak w przypadku audiogramu tonalnego wykreślana jest krzywa odzwierciedlająca rezultaty testu.

Badanie ukazuje, jaki jest stopień zrozumiałości mowy przy danej głośności słów. Pozwala także odróżnić, czy błędy wynikają wyłącznie z osłabienia słuchu, czy też świadczą o problemach związanych z rozumieniem.

Badanie jest nieinwazyjne, wymaga współpracy Pacjenta.


Audiometria w wolnym polu słuchowym

Badanie to przeprowadza się przy użyciu głośników podłączonych do audiometru i umieszczonych w odległości około 1 metra po obu stronach Pacjenta. Służy ono m.in. do oceny skuteczności dopasowania aparatów słuchowych. W badaniu audiometrii w wolnym polu najczęściej wykorzystuje się testy słuchowo-liczbowe, dzięki którym uzyskuje się informację o stopniu poprawy rozumienia mowy po zastosowaniu aparatu słuchowego czy implantu ślimakowego.

Badanie jest nieinwazyjne, wymaga współpracy Pacjenta.


Audiometria impedancyjna – tympanometria

Tympanometria polega na badaniu podatności błony bębenkowej w zależności od zmian ciśnienia w przewodzie słuchowym zewnętrznym. Badanie to umożliwia ocenę stanu ucha środkowego: obecności perforacji błony bębenkowej, sztywność układu kosteczek, istnienie bezpowietrzności lub płynu w jamie bębenkowej. Audiometria impedancyjna umożliwia także ocenę ucha wewnętrznego, wykorzystując odruch z mięśnia strzemiączkowego na podawany bodziec akustyczny.

Badanie jest nieinwazyjne, nie wymaga współpracy Pacjenta, wykonywane jest automatyczne.


Badanie metodą pomiaru otoemisji akustycznych

Badanie to pozwala na ocenę funkcji mechanicznych (czynności) ślimaka, dając cenne informacje o komórkach słuchowych w uchu wewnętrznym. Wykonywane jest głównie u małych dzieci jako badanie przesiewowe.

Badanie jest nieinwazyjne, nie wymaga współpracy Pacjenta, wykonywane jest automatyczne.


Badanie potencjałów słuchowych wywołanych (ABR, BERA)

Badanie ABR jest specjalistycznym badaniem diagnostycznym polegającym na działaniu bodźcem dźwiękowym na receptory słuchu i rejestrowaniu zjawisk elektrycznych (potencjałów słuchowych ) w mózgu będących odpowiedzią na bodziec. ABR daje informacje o funkcji drogi słuchowej do poziomu pnia mózgu, pozwala ocenić próg słyszenia zarówno u noworodków, jak i u dorosłych.

W metodzie ABR wprowadza się przez słuchawki do ucha dwa typy dźwięków: trzaski lub tony. Badanie wykonuje się z wykorzystaniem zamieszczonych na głowie pacjenta czułych elektrod połączonych z systemem komputerowym umożliwiającym rejestrację potencjałów słuchowych.

Reakcja na dźwięki zostaje zapisana, dając tym samym ocenę czułości słuchu.

W trakcie pomiarów wymagane jest od Pacjenta wyciszenie i odprężenie. W przypadku małych dzieci badanie przeprowadza się w trakcie fizjologicznego snu dziecka, dlatego istotna jest pomoc rodziców w przygotowaniu dziecka do tego badania.

Badanie jest nieinwazyjne, nie wymaga współpracy Pacjenta, wykonywane jest automatyczne i precyzyjnie określa miejsce uszkodzenia słuchu na drodze słuchowej.


Badania przesiewowe

Przesiewowe badanie słuchu ma na celu zbadanie słuchu i wykrycie ewentualnych nieprawidłowości, zapobiegając skutkom niedosłuchu, takim jak np. nieprawidłowy rozwój mowy.

Badania są całkowicie bezpieczne i małoinwazyjne. Dwa testy wykonywane podczas badań to:

  • OAE – rejestracja otoemisji akustycznych – polega na umieszczeniu w uchu noworodka sondy, w której znajduje się głośnik emitujący krótki i cichy dźwięk oraz mikrofon odbierający otoemisję że ślimaka. Prawidłowo funkcjonujące ucho, po usłyszeniu dźwięku, powinno odpowiedzieć zwrotną emisją sygnału
  • ABR – rejestracja słuchowych potencjałów wywołanych z pnia mózgu – polega na przyłożeniu do głowy dziecka elektrod podłączonych do aparatu rejestrującego, który za pomocą wykresu ukazuje czynność bioelektryczną pnia mózgu, spowodowaną emitowaniem do ucha dźwięków. Dzięki temu badaniu możliwe jest wykrycie uszkodzeń słuchu w ślimaku, uchu środkowym, nerwie słuchowym i pniu mózgu.

Pierwsze przesiewowe badanie słuchu wykonuje się na oddziale noworodkowym w drugiej dobie życia dziecka. Jeśli oddział noworodkowy nie ma możliwości przeprowadzenia takiego badania lub jego wynik będzie nieprawidłowy, dziecko skierowane zostanie na dalszą diagnostykę. O potrzebie wykonania dodatkowych badań informuje rodziców specjalna żółta wklejka w książeczce zdrowia dziecka. Na tej podstawie, a także z ważnym skierowaniem od lekarza pierwszego kontaktu, można zapisać się do naszej poradni audiologicznej na przesiewowe badanie słuchu.


BADANIA NARZĄDU RÓWNOWAGI

Videonystagmografia

Videonystagmografia (VNG) jest nowoczesną metoda diagnostyczną, która polega na rejestracji ruchów oczopląsowych, pozwalając na ocenę funkcji błędnika. Badanie VNG przeprowadza się podczas diagnostyki zawrotów głowy i zaburzeń równowagi o różnym podłożu.


Przebieg badania

Badanie odbywa się w ciemności, Pacjent znajduje się w pozycji siedzącej lub leżącej. Na oczy ma założone gogle z kamerą video. W początkowej fazie badania Pacjent śledzi przesuwające się punkty i linie na ekranie, następnie zaś wlewana jest do jego uszu woda: zimna i ciepła. Pojawiają się zawroty głowy i oczopląs, te objawy są rejestrowane i analizowane przez komputer.

Ruchy gałek ocznych rejestrowane przez kamerę przekazywane są do komputera, a następnie wyświetlane na monitorze w postaci wykresu.

Drażnienie błędników wyzwala czasami takie objawy jak:

  • zawrót głowy
  • oczopląs
  • nudności.

W związku z tym zaleca się, aby przed badaniem być na czczo lub jedynie po lekkim posiłku.


Jeżeli podejrzewasz u siebie problemy ze słuchem i nie wiesz, jakiemu badaniu powinieneś się poddać by je wykluczyć lub zdiagnozować – zgłoś się na konsultację audiologiczną do Szpitala Specjalistycznego Centrum Medycznego MAVIT w Katowicach! 

Informacje dodatkowe

Katowice:

Chcesz umówić wizytę,
lub dowiedzieć się więcej?

Do góry