Aktualności

Kanaloplastyka – nowoczesna technika operacyjna w leczeniu jaskry

2018-03-28

Jaskra jest to grupa chorób oczu, w której dochodzi do postępującego zaniku nerwu wzrokowego.

Głównym czynnikiem ryzyka rozwoju jaskry jest zwiększone ciśnienie cieczy wodnistej wypełniającej gałkę oczną. W prawidłowo funkcjonującym oku przez otwór źreniczny ciecz wodnista przedostaje się do komory przedniej, skąd odpływa przez kąt przesączania. Właściwy kształt i stan tegoż kąta ma ogromne znaczenie dla prawidłowego odpływu cieczy wodnistej, co z kolei wpływa na ciśnienie wewnątrzgałkowe. Z kąta przesączania ciecz wodnista dostaje się do kanału Schlemma. Stamtąd poza oko – do krążenia ogólnego. Gdy kanał jest niedrożny dochodzi do podwyższenia ciśnienia cieczy wodnistej.

W konsekwencji stan ten – utrzymujący się przez dłuższy czas – prowadzi do uszkodzenia nerwu wzrokowego (rozwoju jaskry).

Do późnego stadium jaskra przebiega bezobjawowo. Choroba bowiem uszkadza widzenie obwodowe, peryferyjne, zapewniające m.in. orientację w przestrzeni. Ubytków w polu widzenia peryferyjnym można latami nie zauważać albo nie łączyć z postępującą ślepotą. Dzieje się tak, ponieważ na zadowalającym poziomie pozostaje widzenie centralne, umożliwiające np. czytanie.

Pierwsze, zauważalne objawy pojawiają się, gdy jaskra jest już zaawansowana i dochodzi do znacznego ubytku wzroku. Dlatego tak ważne jest poddawanie się regularnym badaniom pod kątem tej choroby – zmiany jaskrowe bowiem są nieodwracalne.

Leczenie jaskry

Wśród metod leczenia jaskry wyróżniamy: zachowawcze, laserowe i chirurgiczne. Celem każdej z wymienianych terapii jest obniżenie ciśnienia wewnątrzgałkowego.

Chirurgia jaskry w ostatnich latach stała się jedną z najszybciej rozwijających się dziedzin okulistyki. Przełomowa w leczeniu jaskry pod względem jakości życia po operacji okazała się nowoczesna technika operacyjna – kanaloplastyka. Technika zaliczana jest do procedur nieperforujących. Metody te uważane są za bezpieczniejszeobarczone znacznie mniejszym ryzykiem powikłań niż klasyczne techniki penetrujące. Pomimo tego, że kanaloplastyka charakteryzuje się nieco niższą skutecznością niż złoty standard (trabekulektomia), jest jednak częściej zalecana. Ma bowiem wysoki poziom bezpieczeństwa. Pozwala to na kwalifikowanie Pacjentów nawet w początkowym stadium choroby, ze zdecydowanie niższym ciśnieniem wewnątrzgałkowym.

Na czym polega kanaloplastyka?

Kanaloplastyka to procedura polegająca na udrożnieniu i poszerzeniu kanału Schlemma. Stanowi on główną drogę odpływu cieczy wodnistej w oku. Zabieg polega na wprowadzeniu do tegoż kanału drenu, przez który wpuszcza się specjalną substancję powiększającą jego objętość, a także pozostawieniu nici napinającej kanał, pozwalającej na jego trwałe poszerzenie. Procedura ma na celu m.in. otwarcie i utrzymanie światła kanału Schlemma, dzięki czemu naturalne drogi odpływu mogą wydajniej odprowadzać ciecz wodnistą. Nie obserwuje się również powikłań charakterystycznych dla dotychczasowych penetrujących zabiegów.

Kandydat do kanaloplastyki

Zabieg cechuje wysoki poziom bezpieczeństwa oraz skuteczności, dlatego też zalecany jest pacjentom z:

  • wczesną jaskrą
  • jednoocznym
  • wysoką krótkowzrocznością
  • zaburzeniami krzepnięcia
  • obniżoną odpornością
  • tendencją do nasilonych procesów gojenia
  • z zaburzeniami powierzchni oka czy zmianami w strukturze spojówki, które mają miejsce przy przewlekłym przyjmowaniu leków przeciwjaskrowych

Możliwe powikłania?

Najczęstsze powikłanie kanaloplastyki to krwistek w komorze przedniej. Nie stanowi on jednak zagrożenia długotrwałej utraty ostrości wzroku. Zwykle ulega samoistnemu wchłonięciu i nie wymaga interwencji chirurgicznej. W literaturze przedmiotu uznawany jest wręcz za korzystny czynnik prognostyczny sukcesu operacyjnego, ponieważ warunkiem wystąpienia krwistka jest prawidłowy stan dróg odpływu.

Kanaloplastyka jest procedurą małoinwazyjną. Operacja ta zmienia utarte od wielu lat przekonanie, że zabiegi przeciwjaskrowe obarczone są dużym ryzykiem powikłań, intensywną opieką pooperacyjną i istotnym ryzykiem obniżenia ostrości wzroku. Według opinii specjalistów chorób oczu prowadzenie Pacjenta po kanaloplastyce zbliżone jest do opieki po samej zaćmie. Wymaga ono znacznie mniej kontroli i praktycznie żadnych procedur dodatkowych. Dzięki czemu jakość życia Pacjenta po takiej operacji ulega znacznemu podwyższeniu.

W CM MAVIT w Warszawie procedury tego typu przeprowadza prof. dr hab. n. med. Marek Rękas – ekspert, który rozpropagował tę technikę chirurgicznego leczenia jaskry w Polsce i lider w zakresie chirurgii jaskry w ramach technik niepenetrujących.


Materiał powstał we współpracy z prof. drem hab. n. med. Markiem Rękasem i dr n. med. Anną Byszewską.

Do góry