Leczenie torbieli

Torbiel to ściśle określona jama wypełniona płynem. Rozróżniamy torbiele tkanek miękkich i kości. Najczęściej przyczyną torbieli w kościach szczęki i żuchwy są zęby zgorzelinowe lub zęby zatrzymane.

W pierwszej fazie powstawania torbiel rozwija się bezobjawowo. Wykrycie torbieli we wczesnym stadium może nastąpić po badaniu RTG. Gdy torbiel wzrasta, może pojawić się wewnątrzustne lub zewnątrzustne wygórowanie w szczęce lub żuchwie. Natomiast dolegliwości bólowe w okolicy twarzoczaszki pojawiają się w stanie zapalnym torbieli. Duża torbiel może znacznie osłabiać wytrzymałość mechaniczną kości, w skrajnej sytuacji może doprowadzić nawet do jej złamania.


Leczenie torbieli

Niewielkie torbiele (o średnicy nie większej niż 8 mm) często leczy się jedynie przy użyciu terapii zachowawczej polegającej na leczeniu endodontycznym zęba przyczynowego. Natomiast leczenie chirurgiczne konieczne jest, gdy torbiele rozrastają się, powodując ucisk na sąsiednie tkanki.

W przypadku małych torbieli zabieg wykonywany jest zwykle w znieczuleniu miejscowym, w warunkach ambulatoryjnych przez chirurga szczękowo-twarzowego lub chirurga stomatologa. Duże torbiele operuje się w warunkach szpitalnych. Operacje wyłuszczenia torbieli wraz z nabłonkiem zwykle łączy się z resekcją korzenia zęba przyczynowego, względnie z jego ekstrakcją. Ubytek kostny powstały po wyłuszczeniu torbieli może być wypełniony materiałem kostnym (własnym lub sztucznym).


Po zabiegu

Po przebytym zabiegu pacjent może przebywać kilka dni na oddziale. Szwy usuwane są pomiędzy 7 a 14 dniem po operacji. Po zabiegu stosuje się zimne okłady na zewnątrz twarzy, w miejscu operowanym oraz antybiotykoterapię i leczenie przeciwbólowe.

Zalecany jest oszczędny tryb życia, zgodnie ze wskazaniami lekarza.

Katowice:

Chcesz umówić wizytę
lub dowiedzieć się więcej?

Wypełnij formularz

lub zadzwoń

Do góry